انتقاد از خود


انتقاد از خود

در یک دنیای ایده آل که والدین بی نقص فرزندان بی نقصی را پرورش می دهند، جایی برای اشتباه کردن وجود ندارد. وقتی در کودکی کاری را انجام می دادید که والدین آن را اشتباه می دانستند بی شک آن اشتباه را به شما گوشزد می کردند. به این ترتیب احتمالاً به جای این که علف های هرز شما را بچینند، تعدادی از گل های شما را چیده اند. شما در جریان رشد خود این تصحیح ها و سرزنش ها را درونی کرده اید. بنابراین در سنین بزرگسالی وظیفه انتقاد کردن از خود را به عهده گرفته اید.

 

ارزش های متضاد جامعه نیز به شما در انتقاد از خود کمک می کند. ممکن است شخصیتی تدافعی پیدا کرده باشید. یعنی برای تمام اشتباهات خود دلیل بیاورید. ممکن است جزو افرادی باشید که از کوچک ترین اشتباهات می ترسند به طوری که نمی توانند به وجود آن اقرار کنند. یا ممکن است به خاطر تمام اشتباهات خود مانند بیشتر افراد دچار افسردگی مزمن شوید.

 


در موارد شدید ترس از اشتباه کردن باعث می شود قادر به انجام هیچ کاری نباشید. به این ترتیب اشتباهات گذشته را بارها در ذهن خود مرور می کنید و فعالیت ها و روابط خود را برای اجتناب از احتمال هر گونه اشتباه در آینده محدود می کنید. وقتی از اشتباه کردن می ترسید سعی می کنید حداقل کار ممکن را به بهترین نحو انجام دهید. با این وجود حتی همین کار هم امکان پذیر نیست زیرا تغییر اشتباهات غیرقابل اجتناب هستند و به این طریق است که در تله می افتید.

 


واقعیت مسئله این است که عزت نفس هیچ ربطی به انجام بی نقص کارها ندارد. عزت نفس هیچ ربطی به اشتباه کردن ندارد. در واقع فارغ از اشتباه هایی که می کنید عزت نفس ریشه در پذیرش نامشروط خود به عنوان موجودی ذاتاً ارزشمند دارد. بنابراین فردی که عزت نفس پایینی دارد حتی اگر بعد از این که تمام اشتباهات خود را اصلاح کند باز هم احساس خوبی نسبت به خود نخواهد داشت. احساس خوب نسبت به خویشتن چیزی است که علیرغم ارتکاب اشتباه آن را تجربه می کنید. تنها اشتباه واقعاً جدی این است که باور داشته باشید که اشتباه کردن نشانه ی بی ارزشی است.

 


شما چه باوری در مورد اشتباهات خود دارید؟

 

 

 

 

 


Share تاريخ: 1398/07/09 مشاهده : 208

, ,



گذاشتن نظر